Vanmiddag legde ik ze allemaal in een paar grote stapels op de grond, ikzelf ertussen gevouwen, en sprak mezelf toe: 'De helft moet weg'. 'Dat kan dus niet', antwoordde ik. 'Want?' 'Nouhou ...'
- Oké, ik kijk nooit meer in dit boek, máár ik kreeg het van die-en-die, vanwege zus-en-zo.
- Dit zijn al zulke oude tijdschriften, die kan ik alleen daarom al niet weggooien.
- Belangrijk naslagwerk. Heb ik nodig voor mijn werk.
- Historisch document. Hoe moet ik anders duiden?
- Nee, en dit boek kan dus écht niet weg, want dat kreeg ik een keer van een vriendje.