Met het Grote Opruimen achter me komt er nu tijd voor het kleine geschuif. Frutsels die linea recta naar de vuilniszak gaan, fratsels die het voordeel van de twijfel krijgen, en frotsels die ik toch maar houd. Voor nu even.
En terwijl bestaande zaken zo hun plek krijgen, maakt het leven ook weer nieuwe aan. Die op enig moment op hun beurt weer door mijn handen zullen gaan. Tastbare. Zoals dingen van mijn ouders die nu bij mij wonen. Maar ook aanstaande herinneringen. Ik denk aan nieuwe muziekjes. Om maar wat te noemen. Niet meer op een bandje, maar ergens in mijn hoofd. Dat ruimt wat lastiger op, mocht dat ooit aan de orde zijn, maar wellicht is er tegen die tijd een bezem uitgevonden om gedachten aan te vegen ...
donderdag 30 oktober 2014
maandag 27 oktober 2014
Hangen
Bij de Hema waar ik kom
hangen aan de zijkanten van sommige rekken dingen waarvan je denkt: wat mag
dáár de logica van wezen?
Dit weekend zag ik bij de bh's - let op - : kleine tubetjes
secondelijm. Maar ook: van die velletjes met etiketten die je weleens op
diepvriesdozen ziet. En zakjes met haakjes. vrijdag 24 oktober 2014
De påden öp ...
Van de week moest ik even bij het Zweedse woonwarenhuis zijn. Dat is een winkel waar ik uitsluitend gecodeerd naar binnen mag van mezelf, want ze hebben er altijd van die dingen die je ineens heel erg onmisbaar aankijken als je erlangs loopt. En je loopt erlangs (sowieso, vanwege dat analoge navigatiesysteem waar zij beroemd om zijn, maar daar kom ik zo op), want in de winkel weten ze precies wat voor zwakke zielen er rondlopen en op welke plekken de weerstand het dunst is en dáár zetten ze dan geniepig de bakken neer.
Maar deze week had ik daar allemaal geen zorgen over, want ik had heel erg veel haast, dus met de klok in mijn nek nam ik me voor efficiënt door de winkel te racen. Met een karretje. Want ze hebben daar karretjes. Daar begon de verwarring, want de meneer die bij de ingang stond zei: "In principe heeft u in de winkel geen karretje nodig". Dat leek mij bijzonder, want wie veel snuistert heeft al gauw geen zin meer om met zo'n grote gele tent te sjouwen.
Maar deze week had ik daar allemaal geen zorgen over, want ik had heel erg veel haast, dus met de klok in mijn nek nam ik me voor efficiënt door de winkel te racen. Met een karretje. Want ze hebben daar karretjes. Daar begon de verwarring, want de meneer die bij de ingang stond zei: "In principe heeft u in de winkel geen karretje nodig". Dat leek mij bijzonder, want wie veel snuistert heeft al gauw geen zin meer om met zo'n grote gele tent te sjouwen.
Abonneren op:
Posts (Atom)
