Van die dagen (5)

(Vooruit, we doen er nog eentje.)

Dat iemand je leeftijd niet gelooft (en dat je dan niet denkt dat hij je 'jonger' vindt, maar, veel belangrijker, 'gelukkig').
Dat er een paar mooie opdrachten aanbellen.
Dat je het Miserere van Allegri (in deze uitvoering) live meemaakt.
Dat je ontdekt dat er naast veel klantenserviceknurften hier en daar ook aardige mensen aan de telefoon zitten.
Dat er veel leuke afspraken in de agenda staan.

Ja, wat zet je dáár nou voor plaatje bij? Laten we eens pioenen doen. Omdat de paar exemplaren die ik in de tuin heb zo vreselijk staan te trappelen om uit te komen.


'Hoe staan in stilte,
voordat de gasten komen,
de pioenrozen.'

Haiku van Yosa Buson (1716-1784)

Van die dagen (4)

Dat iemand je vraagt wanneer je je boek gaat schrijven, terwijl je het met hem nooit over je plannen in die richting hebt gehad.
Dat een goede kennis je vraagt naar je vader en dat dan de vriendin die ernaast staat en die jij niet kent je zomaar omarmt.
Dat een adviseur in een winkel je ineens zegt dat ze ziet dat voor jou mooie veranderingen dichtbij zijn.
Dat je vertelt hoe leuk je je werk vindt en van de ander hoort "Dat zie ik helemaal aan je!".
Dat iemand uit een ver, ver verleden zegt dat hij je altijd zo charmant heeft gevonden. (En nee, daar is - en komt - geen link met de voorspelling van een paar regels terug.)
O ja én dat iemand op LinkedIn tegen je zegt: wat heb jij een leuk profiel!

Tjongejongejonge.

Van die dagen (3)

Dat je bij de garage zit voor de bandenwissel en een onderhoudsbeurt.
Dat je van tevoren hoort dat dat twee uur gaat duren.
Dat je werk meeneemt om Je Tijd Nuttig Te Besteden.
Dat er een meneer aanschuift die ook twee uur moet wachten.
Dat je vervolgens samen twee uur zit te praten over leven, werk, interesse in mensen, en alles wat verder voorbij komt, tot en met sauvignon blanc (in het gesprek dan, hè).
Dat de auto's op hetzelfde moment klaar zijn.
Dat je afscheid neemt alsof je elkaar kent.
Dat je nog een tijdje achter elkaar aanrijdt en zwaait waar de wegen uit elkaar gaan.

Van die dagen (2)

Dat je in een supermarkt loopt.
Dat je twee (onbekende) dames hoort praten.
Dat je nog nét opvangt: ' ... dan gaan we samen happen!'
Dat je, voorbijwandelend, denkt dat ze je aankijken en dan vraagt: 'Ik hoor gezellige plannen?'
Dat je dan een verwarrend antwoord krijgt: 'We hebben allebei een angststoornis.'
Dat je het verhaal van de angststoornis te horen krijgt, dat eindigt met die ene zin die helemaal niet over eten gaat, maar over adem.
Dat je het allemaal natuurlijk heel erg vindt en toch tegelijkertijd denkt: het begin was anders.

Van die dagen.

Van die dagen

Dat heb je zo weleens. Van die dagen.
Dat je zo lekker aan het werk bent.
Dat de zon buiten én binnen schijnt.
Dat je leuke afspraken staat in te plannen.
Dat je voelt: er gebeurt iets!
Dat dingen op hun plek vallen.
Dat het klopt.
En dat het goed is.

Word je toch vrolijk van?