Ineens drong het beeld zich aan me op van iemand die zijn hele vakantie op video vastlegt. En alles als in een Droste-plaatje beleeft. Mensen die dat doen gaan later die beelden nog eens zitten bekijken. En zien dan wat ze wel gezien, maar niet gezien hebben.
Het is wel van een geheel andere orde, maar terwijl ik naar Zomergasten keek, keek ik op mijn telefoon naar wat andere kijkers zagen. Door op Twitter de hashtag #zg15 te volgen. Dus zo keek ik aan de hand van mijn eigen gedachten én die van anderen naar één programma.
Zit ik me meteen af te vragen of dat niet eens een nieuw fenomeen kan worden: een tweetavondje. Als opvolger van de vaak gevreesde dia-avond. Kees kijkend naar de kameel. Kees naast de kameel. Kees scheef op de kameel. Kees recht op de kameel. Kees met een gezicht van 'en-stinken-joh-zo'n-kameel' op de kameel.
'Kom je een avond de tweets van Zomergasten bij me kijken?' Thematische borrelhapjes (hier dan van alles in rijstpapier, omdat het over schrijven ging). En iets waar je erg dronken van kunt worden (want dat staat zo leuk Boekenbal).
De mogelijkheden zijn eindeloos. Want zo veel programma's en formats. Je ging tenslotte ook niet altijd naar hetzelfde vakantieadres. Kees zonder kameel. Dat had je immers ook.
